Iraz Prosedür’ün açıklamaları şöyle:
“Bu yıl, tıpkı geride bıraktığımız yıl olduğu üzere 27 Mart Dünya Tiyatro Günü bizler için buruk bir güne dönüşüyor. Geçen yıl içine sürüklendiğimiz belirsizlik, 365 günden uzun bir vakittir iliklerimize işleyen bir varoluş sıkıntısına dönüştü. Özel tiyatrolar bir yıldır hayatta ve ayakta kalma uğraşı veriyor! Global salgının başlangıcında gördük ki hepimiz konutlarımıza kapandığımızda birinci sığındığımız şey sanat oldu. Bu süreci atlatabilmek için de sanata muhtaçlığımız olacak; şayet sanatkarları ve sanat kurumlarını hayatta tutabilirsek…
Sahnelerimiz teker teker kapanıyor; hâlâ ayakta olanlar kapanma tehlikesinden bir adım uzaktalar ne yazık ki bu alanda çalışan binlerce kişi ekonomik olarak felakete sürükleniyor. Anayasamızın 64. hususu devletin sanatı ve sanatçıyı müdafaasını garanti altına alıyor ancak ne yazık ki şimdiye kadar yapılan takviyeler son derece yetersiz.”
“SORUNLARIMIZIN ÇÖZÜLMESİ GEREKİYOR”
“Son derece kırılgan bir alan olan sanat yaşantısını 21. yüzyılın çağdaş yerine oturtabilmemiz için yapısal meselelerimizin çözülmesi gerekiyor.
Pandemi süreci bu problemlerin daha da görünür hale gelmesine vesile oldu; kültürel birikimlerimizi ve mirasımızı geri dönüşü olmayacak halde kaybetmemek için ilgili tüm kamu kurum ve kuruluşlarının sorumluluk almasına; özel bölümün ve tüm bileşenlerin takviyesine, dayanışmasına ve farkındalığına gereksinimimiz var. Bu acı gerçeklerin gölgesinde “27 Mart Dünya Tiyatro Günü” pek de kutlu olamıyor ne yazık ki…”
Cumhuriyet